RÜZGARA KARŞI ŞEY YAPMAK (18/03/2008)

Ömer Kaplan
0

Paylaş

RÜZGARA KARŞI ŞEY YAPMAK

Bir zamanlar bir söz vardı: “Eller aya, biz yaya” diye. Şimdilerde aya gitmek demode oldu. İnsanoğlu başka dünyalar aramak peşinde. Uzayı didik didik inceleyen yeni teknolojiler aldı başını gidiyor. Geleceğin dünyaları kuruluyor, bu dünyaları gerçekleştirecek sistemler oluşturuluyor. Bir günü bir gününe eşit olmayan bir dünyada yaşıyoruz. Elbette gelişen bir dünya, sorunları da beraberinde getiriyor. Küresel ısınmayla birlikte buzulların erimesi, ekolojik olarak büyük bir çöplüğe dönüşen dünyamız… Aman onu yeme, kanserojen madde içeriyor, aman bunu içme sağlığa zararlı sözlerini hergün duyan insanlar, ne yiyip içeceğini şaşırmış durumda. Buna karşın yükselen eko tarım projeleri acaba dünyanın bugünkü nüfusuna yanıt verebilecek kapasitede mi? Daha da önemlisi, ülkemiz bu projelerin neresinde ve ne kadarında rol alıyor?

Demokrasinin sınırını halk belirler

Dünya tüm sorunlarla uğraşırken, içeriden ve dışarıdan bizi türlü oyunlarla oyalıyorlar. Ülkemizin güçsüzleşmesi için yapılan her türlü kumpasın içindeyiz. Bırakın yukarıda saydığım sorunlarla uğraşmayı, Türkiye günlük işlerle zaman öldürüyor. Geleceğe yönelik hiçbir hayırlı işin içinde olamıyoruz. 84 yıldır rejim sorunu ile çalkalanan Türkiye, yine bir belirsizliğin, bir kör dövüşünün ortasında buluyor kendini. Ne zaman ülkemiz bir hamle yapsa, mutlaka birileri çomak sokarak sert bir fren yaptırıyor ve sonra sil baştan… Allah aşkına, ülkede kimin Cumhuriyet ile kavgası olabilir? Bu mümkün mü? Gerçi şu da var: Demokrasi ile taçlandırılmayan bir Cumhuriyet ne işe yarar? Asıl bunu bilmek gerekmez mi? Evet, ben de demokrasiden yanayım diyeceksin ama demokrasi ölçüsünü de ben koyarım, ben belirlerim diye ekleyeceksin, sevsinler seni… Halk iktidarına alışmalıyız artık. Demokrasinin ölçüsü ve sınırlarını halk, oylarıyla belirler. İyi o zaman, kıyafetimi sen belirle, dini kuralları sen koy (yani bilmediğin dini kuralları), ekonomik sistemi sen belirle. O zaman seçime ne gerek var? Otur başıma ve ülkeyi bir diktatör gibi sen idare et, olmaz mı? Olmaz tabiî ki, içinde bulunduğumuz bilgi çağında artık bunları konuşmak bile abesle iştigal olmaz mı?

Çağdaşlık, sevgiyle herkesi kucaklayabilmektir

Eskiden bir tek TRT vardı. Cep telefonları yoktu, iletişim araçları bu kadar gelişmemişti. Şimdi her şey anında duyuluyor. Anında tepkiler ve takdirler geliyor. Bu ülke ne senin dediğin gibi dininden vazgeçer, ne de tarikatların cirit attığı bir ülke konumuna gelir. Artık, Anadolu gözünü açtı. Yeni nesil, bilgi çağını yakalamak istiyor. Kendisini çağdaş gösterip, bu milletin diniyle, gelenekleriyle, moral değerleriyle oynamaya kimsenin hakkı yok. Bu çağdaş görüntülü fosillere de Türkiye’nin ihtiyacı yok sanırım. Çağdaşlık dünyayla ve bilimle yarışmak, her birine tahammül etmek demektir. En önemlisi, birbirini sevmek demektir. Sevgiden yoksun, ailesinden ve çevresinden o hoşgörüyü görmemiş olanlar, geçmişinde yaşadığı sıkıntıları bu milletten çıkarmaya çalışanlar, bu konularda başarılı olamayacaklardır. Artık bu ülke insanı, kavga ve husumet istemiyor. Televizyon ekranlarında bile o sert yapılı, kin ve nefret kusan politikacıları görmek istemiyor. Siyasetçi, bürokrat, asker, kim olursa olsun, bu millet artık sevgi dolu yüreklerle tebessüm eden liderler arıyor. “Hayır yapamıyorsan, bir tebessüm et, sadaka yerine geçsin” der eskiler. Dünyanın bu hızlı hareketi karşısında, bizlerin ideolojilerden arınmış bilim insanlarına ihtiyacımız var. Umuyorum ki, Türkiye başladığı bu yürüyüşten vazgeçmesin. Hangi parti iktidar olursa olsun, önceliğin bilime, teknolojiye verilmesini, bilgi çağının daima bir adım önünde olunmasını diliyorum.
Bilgili, bilgiye saygılı, demokrat bir Türkiye dileklerimle…